MARKAZIY OSIYO DAVLATLARI TASHQI SIYOSIY FAOLIYATINING SHAKLLANISH VA RIVOJLANISH TARIXI

Authors

  • Sirojiddin Saydullayev Author

Keywords:

Markaziy Osiyo, tashqi siyosat, geosiyosat, mustaqillik, ko‘pvektorlik, betaraflik

Abstract

Mazkur maqolada Markaziy Osiyo davlatlarining tashqi siyosiy faoliyatining shakllanishi va dastlabki o‘n yillik rivojlanish jarayoni tarixiy va siyosiy jihatdan tahlil etilgan. Unda SSSR parchalanishidan keyingi yangi geosiyosiy vaziyat, mustaqil davlatlarning xalqaro munosabatlar tizimiga kirib borishi va o‘z tashqi siyosat strategiyalarini shakllantirish jarayonlari yoritilgan. Shuningdek, mintaqa davlatlarining tashqi siyosatiga ta’sir ko‘rsatgan ichki va tashqi omillar, jumladan siyosiy institutlar, xavfsizlik muammolari, iqtisodiy cheklovlar va yetakchi davlatlar bilan munosabatlar tahlil qilingan. Har bir davlatning o‘ziga xos tashqi siyosiy modeli – betaraflik, ko‘pvektorlik yoki muvozanatli diplomatiya asosida rivojlanganligi ochib berilgan

References

1. Dergachov, O. (1995). Geopolitics in the postcommunist world. In The political analysis of postcommunism (pp. 239–263). Kyiv: Political Thought.

2. Kasenov, O. (1999). The national security of the Republic of Kazakhstan: Windows of vulnerability. In Russia and Eurasia documents annual (Vol. 2, pp. 250–256). Gulf Breeze, FL.

3. Kurbonova, Z. M. (2023). The specificity of acquisition of state independence in the Central Asian republics. Journal of the Russian-Tajik (Slavic) University, 3(3), 104–115.

4. Laruelle, M., & Peyrouse, S. (2009). China as a neighbor: Central Asian perspectives and strategies. Washington, DC

Stockholm.

5. Oʻzbekiston Respublikasi tashqi siyosiy faoliyatining asosiy prinsiplari toʻgʻrisida 336-I-son 26.12.1996. https://lex.uz/docs/-39149

6. Абдурахмонов, А. А. (2007). Развитие внешней политики Республики Таджикистан со странами СНГ (Кандидатская диссертация по политическим наукам, специальность 23.00.02). Душанбе.

7. Абрамов, А. В., & Алексеев, Р. А. (2023). К оценке траекторий трансформаций постсоветских политических систем. Вестник Волгоградского государственного университета. Серия 4: История. Регионоведение. Международные отношения, 28(3), 56–58.

8. Акунов, А. (n.d.). Государственное управление Кыргызстана в транзитный период (с. 111).

Чиналиев, У. (1998). Реализация принципа разделения властей в современном Кыргызстане. Киев (с. 23).

Эркебаев, А. (1997). 1990 год: приход к власти А. Акаева. Бишкек (с. 44).

9. Алексеев, Р. А., & Абрамов, А. В. (2022). Конституционно-правовое оформление постсоветских политических систем: сравнительный анализ. Северо-Кавказский юридический вестник, (4), 79.

10. Багдасарян, В. Э. (2017). СССР: что и почему не получилось? Журнал политических исследований, 1(3), 23–28.

11. Жумалиев, К., & Ожукеева, Т. (1998). ХХI век: институт президентства в Кыргызской Республике. Бишкек (сс. 29–31).

Укушев, М., & Бокоев, Ж. (1997). Президент Кыргызской Республики. Бишкек (сс. 131, 142).

12. Кадырбеков, А., & Курманов, З. (1998). Механизмы парламентского контроля в странах Центральной Азии. В Демократические процессы в Центральной Азии: опыт и перспективы. Бишкек.

13. Малабаев, Дж. (1997). История государственности Кыргызстана. Бишкек: Илим.

14. Назарбаев, Н. А. (1996). Стратегия становления и развития Казахстана как суверенного государства. In Н. А. Назарбаев, Пять лет независимости. Из докладов, выступлений и статей Президента Республики Казахстан (pp. 92–125). Алматы.

15. Токаев, К. К. (1998). Основные аспекты процесса становления и развития внешней политики Республики Казахстан. In Актуальные проблемы внешней политики Казахстана (pp. 11–33). Москва.

16. Сааданбеков, Ж. (2000). Сумерки авторитаризма: закат или рассвет. Киев.

17. Сулейменов, Т. С. (1995). Вопросы экономики в казахстанско-американских отношениях. In Внешняя политика Казахстана (pp. 161–166). Алматы

Москва.

Published

2026-07-02

Similar Articles

11-20 of 92

You may also start an advanced similarity search for this article.